LEYLA OLDUM GÖZLERİNE

Montaigne’’bütün günler ölüme gider.’’diyor.
Halt etmiş Montaigne.
Sana gitmeyen,
Sana ulaşmayan gün yok yeryüzünde.
Her gün eninde sonunda,
Ela gözlerine,
Güzel yüzüne çıkar.
Yoksa ne önemi kalır:
Günün,
Ayın,
Dakikanın,
Anın….
Bir kalemde silinir atılır,
Bütün bir hayat.
Birazcık gülüyorsa yüzüm,
Dostça,kardeşçe bütün insanlara..
Hep iki gözüm,
Sana olan bağlılığımdan,
Sana olan aşkımdan..
Bütün içkili yerlerin sakileri izinli bugün benden,
Bütün sigara fabrikaları,
Ve bütün işçileri.
Yüreğime bugünlük boykot verdim.
Seni ayık sevmek istiyorum.
Bugün içki ve sigara yok.
Sarhoşluğu götürür mü,
Taşır mı bugün bu yürek?
Hele sensizliği?
Gözümün açılıp kapanması,
Güneşimin doğup batması,
sana endeksli bir kez.
Senden vazgeçtiğim gün,
Sen benden vazgeçtiğin gün,
Bil ki,yaşamdan da vazgeçtim demektir.
Bu bir ihtimal,
Bu bir olasılık olmayacağına göre,
Bütün günler,
Bütün yollar,
Elbette sonunda sana varır.
Öldüğüm günde bil ki,
Yine sana geliyorum demektir.
Çünkü ben ta ezelden,
Leyla oldum gözlerine..
Bekle,
Bekle beni,
Leyla’ların Leyla’sı..

 

                                                                              CaNDaR